flash back..:-)

ஊர் அடங்கிப்போன பின் இரவு நேரங்கள் எப்போதுமே மனசுக்கு மிக நெருக்கமா இருக்கு. 'ஒரு நாளை ஏன்டா அவ்ளோ சீக்கிரம் முடிச்சுக்கணும்?'னு தத்துவம் எல்லாம் சொல்லி ஒரு கூட்டமே ரூம் ரூமா கதை பேசி சுத்தக்கிட்டு திரிஞ்ச ஹாஸ்டல் நினைவுகள் பசுமையா இருக்கு. ஆனா அடுத்த நாளோட பாதி தூங்கியே கழியும்னு எங்களுக்கு தெரியாம ஒண்ணும் இல்ல:-) ராக்கிங்கு பயந்து ஹாஸ்டல் சேர்ந்த சில வாரங்களிலே நைட் ஷோ போற பழக்கம் வந்துடுச்சு. தாம்பரம் வித்யாவ விட மவுண்ட் ரோடு தேவிதான் எங்களுக்கு பிடிச்சுது. அட தியேட்டர் பேருங்க வேறொண்ணும் இல்ல. 'தேவி பாலா'ல ஈவீனிங் ஷோ பார்த்துட்டு டின்னெர் சாப்டர கேப் ல 'அயோயோ 'தேவிகலா' கோவப்பட போறான்னு' டக்குனு நைட் ஷோ போய் எவ்ளோ மொக்கை படமா இருந்தாலும் சினிமாவ வாழ வெச்சுட்டுதான் வருவோம். LIC ஸ்டாப்ல platformல உக்கார்ந்து ஒரு ரவுண்டு கதை பேசிட்டு load இல்லாத லாரி பார்த்து செலக்ட் பண்ணி தலைக்கு 7 ரூபா பேசி திமுதிமுன்னு பின்னால ஏறி ஊர்வலம் மாத்ரி போவோம். பல நூறு sodium vapour லாம்ப் வழி எல்லாம் கடந்து போகும். ஆனா ஒவ்வொரு ஏரியாவும் ஒரு தனி அடையாளத்தோட இருக்கும். பல்லாவரம் தாண்டிடிச்சுனு Ponds company வாசம் சொல்லும். தாம்பரம் தாண்டி இரும்புலியூர் bridge கடந்ததும் அப்டியே ஜிவ்வுன்னு cityஓட population,pollutionல எல்லாம் இருந்து தப்பிச்சு வந்த பின் இரவுப்பனி வந்து காது மடலெல்லாம் சிலிர்திட்டு போகும். வண்டலூர் வந்ததும் லாரில இருந்து குதிச்சுட்டு மாமூலுக்கு பயந்து பாதி பூட்டின கடையில அரைகுறையா எரியுற அடுப்புல ஒரு டீ போட சொல்லி குடிச்சுட்டு ரூம் வந்து அடையும் போது காக்கா குருவி எல்லாம் brush பண்ணி குளிச்சு dutyகு கிளம்பிட்டு இருக்கும்.... பின்நாளில் கார்ல போய் இறங்கி e-டிக்கெட் எடுத்து படம் பார்த்துட்டு மவுண்ட் ரோடுல a/c கார் ல போகும்போது எவ்ளோ trafficலயும் LIC பஸ் ஸ்டாப் ஒரு தடவ பார்க்க தோணுது. ஊருக்கு பஸ்ல போற ஒவ்வொரு தடவையும் வண்டலூர் தாண்டி பஸ் போகும்போது பூட்டி இருக்குற காலேஜ் கேட்'குள்ள ஒழிஞ்சு கெடைக்குற இது போன்ற ஒரு கோடி ஞாபகங்கள் ஒரு நொடி flashbackல coil சுத்தாமலே வந்து போகுது...